De reis naar Iloilo
Rond 14.00 was ik met mijn ouders naar Schiphol vertrokken. Direct naar de bagage drop-off. Samen met mijn ouders een tijd in de rij gestaan. Er moest nog een collega gevraagd worden of ik wel mee mocht. Mijn visum duurt minder lang dan dat ik er wil verblijven, maar ik moet hem op de Filipijnen verlengen. Gelukkig was ik hier op voorbereid. Er is nog extra contact geweest met de ambassade en die hadden nog meer informatie voor mij waarin stond dat ik zeker weten mee mocht.
Dat allemaal geregeld, zei de grondstewardess dat ik wel op moest schieten en snel afscheid moest nemen, want het kon druk zijn bij de douane en dan was het nog minstens een half uur lopen naar de gate. Toen moest ineens mijn moeder nog even snel een telefoontje plegen voor ik echt verder Kon richting het vliegtuig. Opeens kwamen Ashley en Marloes, twee vriendinnen, te voorschijn. Zij konden me niet zomaar weg laten gaan en hebben op het laatste moment nog diensten verzet op het werk om afscheid te kunnen nemen. Gekke mensen, maar wel super lief!!!! Iets hiervoor was me de spanning al te veel geworden en had ik al tranen laten rollen, die werden dus alleen maar meer.
Vrij snel hierna was ik naar de douane gegaan en moest ik echt afscheid nemen van mijn ouders en vriendinnen. Ik was binnen 20 door de douane en bij de gate. Beetje chagrijnig dat ze me zo opjutte terwijl je overal zo door kon lopen.
Blij dat ik het eerste vliegtuig in kon. Flink vliegtuig, ik zat op de tweede verdieping. Lekker lang vliegen en naast mensen zitten die 3 weken lang op het strand op Bali gaan liggen. Zes uur later op Doha moest ik nog flink doorlopen. Ik had meer dan een uur overstaptijd, maar dat is niet lang als je naar de andere kant van een vliegveld moet en zijn ook nog door de douane moet. Gelukkig hoefde ik niet mijn bagage in en uit te checken maar toen ik bij de gate aankwam stond er: Last call. Dus goed dat ik redelijk doorgelopen had.
Toen in het volgende vliegtuig. Waarbij het vorige vliegtuig nog vol Nederlanders zat, waren in dit vliegtuig weinig Wersterse mensen te ontdekken. Film kijken, wat slapen, maaltijd wegwerken, film kijken en daarna proberen niet te slapen, anders kom je later in de knoei. Op de juiste tijd was ik in Manila, ik hoefde alleen nog een uurtje te vliegen naar Iloilo, Panay. Hier begon ik al te denken aan mijn voorbedachte doemscenario’s. Ik krijg nu een overstap aan de andere kant van het vliegveld, ga ik hem wel halen…… Gelukkig viel dit mee, ik kon met de bus naar de andere terminal en was ruim op tijd. Toen bleek mijn volgende vlucht vertraging te hebben. Dit was al de laatste vlucht van de dag. Stel dat het hotel niet meer tot zo laat open is….. Stel dat ik nergens geld kan pinnen…. Stel dat er geen fatsoenlijke taxi’s zijn, dat je alleen maar de verkeerde kant op gestuurd wordt of dat ze je totaal uitbuiten.
Toen in op Iloilo aankwam moest ik even op mijn bagage wachten en werd ik bij de uitgang bestormd door taxiaanbieders. Eerst maar eens pinnen, niet mogelijk. Hierna werd door het taxibedrijf aangeboden om langs een pinautomaat te rijden. De eerste was put of service, de tweede deed het niet, maar uit de tweede kreeg ik flappen. Alleen maar hele grote flappen. Ik aan die chauffeur direct vragen of ze wisselgeld hadden: Nee, maar we kunnen wel even langs een winkeltje rijden. Gelijk even water gehaald. En ik kreeg mooie kleine briefjes terug. De chauffeur moest nog even goed zoeken naar het hotel en aan anderen vragen of zei het wisten maar uiteindelijk gevonden en ik kon zelfs naar vinnen en werd direct naar mijn kamer gebracht.
Zo’n opluchting….. Er is niets fout gegaan. Zelfs internet op mijn kamer. Ik heb al geslapen, maar dat ging toch niet helemaal soepel. Ach, haal ik later wel in. Als het goed is wordt ik over anderhalf uur opgehaald door de stichting Let’s Care. Ik ben benieuwd!
Iedereen bedankt voor de lieve reacties! Volgende komen er foto’s.
Liefs,
Iris
P.s. Ik heb de instelling van de reacties veranderd, als je dacht: Hé, mijn reactie is nog steeds niet zichtbaar! Dat kwam omdat ik eerst toestemming moest gegeven. Dit is veranderd en nu direct zichtbaar.
Stel je vragen gerust bij de reacties!


Leuk om je verhaal te lezen! Heel stoer om dit in je eentje te doen. Ben trots op mijn nichtje!! Liefs van ons
LikeGeliked door 1 persoon
Hoi Iris, topverhalen! Heerlijk om te lezen wat je zoal meemaakt. Volgende keer weer facetimen op de Hogeschool? Groet, Liz en je ma 🙂
LikeGeliked door 1 persoon