Veel mee gemaakt! 

Ik heb vals gespeeld. Ik heb zondag niets op mijn blog geplaatst. Ik had het onverwacht heel druk. En het internet deed het slecht. Ik was juist van plan vooruit te gaan werken, maar ik had er helemaal geen tijd meer voor. Wel geven de gebeurtenissen weer inspiratie voor nieuwe artikelen. En natuurlijk is er deze week een extra artikel. En ik weet dat het binnenkort drukken wordt, dus ik ga dit in de toekomst proberen te voorkomen!
Woensdag is Chris hier dus gekomen. Die avond was er net zo’n introductie zoals ik die had gehad. Alle meiden gingen zich voorstellen. En ook hadden ze een heel optreden met verschillende dansjes. Ik kon eindelijk weer Nederlands praten! Ik heb hem direct al wat meer uitgelegd over Let’s Care. Met name een wat praktische informatie zoals het wachtwoord van het internet en hoe laat hij er morgen moest zijn voor het ontbijt.

De volgende dag kreeg Chris een rondleiding door het dorp, San Jose. Ik mocht mee. Vond ik leuk, ik kon hem wat beter leren kennen en hem meer vertellen over van alles en nog wat. Eerst zijn we langs de barangy Captain geweest, barangy betekent wijk. Dus we zijn bij het hoofd van het buurthuis geweest. We zijn aan hem voorgesteld en ook erbij gezegd dat ik volgende week weer weg ben. Daarna zijn we onder andere naar de mall geweest en hebben hier ook gegeten. Ik heb Chris ook de Emergency Room laten zien, waar ik nu werk.

Later op de middag zijn we op pad geweest om een meisje te ontmoeten die eerder op Let’s Care verbleef. Eerst zijn we naar haar school geweest, haar cijferlijst werd bekeken. Daarna zijn we naar haar huis geweest, ze is geadopteerd. Zij is samen met nog een paar kinderen onder gebracht bij een oudere vrouw. Natuurlijk kregen we bij binnenkomst broodjes en drinken aangeboden. We hebben een tijdje met hun gepraat en gevraagd hoe het ging. Het is fijn dat de meiden die bij Let’s Care ook nog hulp krijgen nadat ze een nieuwe woonplek hebben gekregen. Ze krijgen hulp zolang ze dit nodig hebben. Na die tijd nog een biertje gedronken bij een beach resort.

Op vrijdag zijn we naar Tibiao geweest. Zaterdag heb ik samen met Chris een nieuw koffietentje uitgeprobeerd. Sinds tijden weer goede cappuccino gehad! Verder vooral uitgeslapen en niet te veel gedaan.

Zondag was dus de dag waarop ik van plan was alles bij te werken. Ik wist al dat Chris deze ochtend een rondleiding op de boerderij van Let’s Care zou krijgen, dat is namelijk de plek waar hij vrijwilligerswerk gaat doen. En toen werd ik uitgenodigd om ook mee te gaan naar de boerderij. Ik was er maar één keer kort geweest. Ook gingen er vijf meiden mee in de auto. De meiden gingen mee om te oogsten. Het pad naar de boerderij was lekker glibberig. Er lag veel klei. Er is een kas op de boerderij waar verschillende groentes in groeien. Ook buiten de kas zijn er verschillende soorten groenten en fruit. Ik vond het heel leuk om het gezien te hebben en met de meiden wat groenten te oogsten. Maar ik had ook snel door dat het goed is dat ik hier geen vrijwilligerswerk doe. Het was al een klus om op de boerderij te komen, maar ik ben ook bang voor alle spinnen en andere beestjes die er rondlopen. Ik stond blijkbaar op een mierenhoop. Ik werd gestoken door rode mieren.

In de middag, na de lunch, zouden we naar een collega van Let’s Care gaan. Als verrassing, met alle meiden. Met vier volwassenen zaten we in de auto. En elf meiden! Er zaten drie volwassenen op de voorin. Op de achterbank zat ik met drie meiden. En er zaten acht(!) meiden in de achterbak. Nu was het wel een grote achterbak hoor! Zelfs met bankjes. Eénmaal bij de collega aangekomen zijn we gaan wandelen. Ik had hier niet op gerekend. Ik had alleen mijn slippers aan. We zijn echt de jungle in gegaan. We zijn door meerdere rivieren gelopen en op walletjes tussen de rijstvelden doorgelopen. Ook zijn we nog langs een tilapia boerderij geweest, hij had verschillende diepe vijvers waarin tilapiavissen zwommen. Het leuke van de grond in de jungle is dat het veelal nat is en grotendeels bestaat uit klei. En als je alleen slippers aan hebt is dat heel glibberig. Uiteraard ben ik op de walletjes tussen de rijstvelden onderuit gegaan. Mijn hele broek smerig van de klei. Later zelfs nog een keer. Maar ach, uiteindelijk vooral om gelachen!

Nou, dit was alleen nog maar mijn weekend. Deze week heb ik ook alweer genoeg te beschrijven, dus komende tijd komen er gewoon artikelen online, mits ik verbinding heb!

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen in de reacties!