Emergency Room #3

• Datum: 10 oktober 2016
• Tijd: 8.15
• Dag 7 op de ER

De laatste week ER, de allerlaatste week vrijwilligerswerk. Volgende week vertrek ik bij Let’s Care. 

Vorige week heb ik heel wat uren besteed aan het rollen van wattenbolletjes. Waarschijnlijk heb ik goed mijn best gedaan. Die zijn er namelijk nu voldoende. We zijn overgestapt op gaasjes knippen en vouwen.

9.00 Er kwam net een collega van de Delivery Room binnen lopen. Met het certificaat! Nu heb ik bewijs dat ik bij het ASMGH(Angel Salazar Memorial General Hospital) op de Delivery Room en Emergency Room vrijwilligerswerk heb gedaan.

12.30 Net geluncht. Daarna was de eerste mogelijkheid voor het zetten van een infuus. En weer ging het fout. Wel backflow, maar toen de canule er helemaal in zat druppelde het infuus niet. Dus tocht naast het vat. Bij de volgende weer proberen!

15.00 Er werd gezegd dat ik al naar huis mocht. Heb ik maar gedaan. Er was niets meer te beleven.

• Datum: 11 oktober 2016
• Tijd: 10.45
• Dag 8 op de ER

Deze dag is al een stuk beter dan gisteren. Ik heb twee infusen gezet. Die ook allebei direct goed zaten! Een ecg gemaakt. Medicatie gegeven. Ook was er vlak voor mijn dienst iemand in de ER overleden. Een vrouw van 36. Ik geloof dat het een hartinfarct. In ieder geval een accuut. Ze lag nog op een bed. Op een gegeven moment kwam er familie bij. Er kwam veel emotie bij. Na een half uurtje werd het lichaam weggebracht op een brancard, gewikkeld in een laken. En ik kreeg vanochtend al weer eten aangeboden. Rijst met suiker en kokos. Was lekker. Tegen rijstcake, wat ik ook niet zo heel lekker vond, heb ik nee gezegd. Nu maar eens beginnen met gaasjes vouwen!

11.30 Er is iemand die ondergoed en bh’s verkoopt. Alle dames zoeken, tijdens werktijd, een nieuw setje uit.

12.00 Ik mocht proberen een infuus te plaatsen bij een kind van 1 jaar oud. Het lukte niet, maar deze keer geef ik de schuld aan degene die het handje vasthield, daardoor kon ik de naald niet goed richten. Anders had hij er waarschijnlijk ingezeten. Met kinderen is het soms leuk dat je ze helemaal moet fixeren, zodat ze niet gaan schoppen en slaan. Ik probeer altijd te voorkomen dat ik echt kracht moet zetten, maar soms moet je de benen flink tegen het bed aandrukken omdat sommige kinderen goed kunnen tegenwerken. Snap ik ook als er een enge verpleegkundige in een witte jas met een naald aan komt zetten!

13.30 Net weer buiten de deur gegeten. Ik had mijn eigen brood meegenomen en met veel moeite heb ik mijn eigen bananen betaald. Helaas waren ze nog niet rijp.

15.00 Ik ben al vroeg naar huis gegaan. Deze middag alleen nog maar gaasjes gevouwen.

• Datum: 13 oktober 2016
• Tijd: 12.30
• Dag 9 op de ER

Vanochtend zat ik zo lekker te kletsen met het personeel van Let’s Care dat ik maar een goede smoes moest bedenken waarom ik zo laat was. Ik kwam pas om 8.40 aan op de ER. Zelfs op mijn laatste dag er nog een potje van maken. Ik heb twee labjassen, die ik in Sibalom in het ziekenhuis gebruikte, naar de DR gebracht. Die konden ze nog wek gebruiken. Ik mag mijn scrub suit, dat blauwgebloemde shirt wat ik wel eens aan heb op foto’s, houden. Die is leuk als herinnering. Die labjassen zijn zwaar en lelijk dus die mogen ze hier hebben. Ze waren er blij mee.

Toen ik terug kwam op de ER kreeg ik alweer eten aangeboden. Een soort plakkerige rijst met suiker gevouwen in een bananenblad. Was niet zo lekker. Ik had gezegd dat ik ook iets voor hun mee had. Ik had een stel cakejes meegenomen als bedankje voor het personeel.

Ze waren er blij mee!

Al vrij snel was er een OB patiënt. Daarbij heb ik de ontsluiting gemeten en het infuus proberen te zetten. Lukte niet. Ik had backflow, maar met het verder duwen van de canule had ik veel weerstand, toen heb ik het mijn collega verder laten doen en zijn heeft hem denk ik door het vat heen geduwd. Dus niet mijn schuld! Alleen de patiënt had veel pijn, dat vind ik niet leuk, dat is namelijk niet mijn doel, mensen pijn doen. Bij een andere OB patiënt had ik het infuus in één keer er in zitten!

15.00 Ook vandaag toch besloten om eerder naar huis te gaan. Dat laatste uurtje zit ik toch alleen maar af te tellen. Wel moest er voor ik weg was nog een foto gemaakt worden van mij met het hele team!

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!