Yogyakarta #1 Borobudur en Prambanan

Op Java, Indonesië, moest en zou ik naar Yogyakarta. Zo als ik naar veel plekken moet, wist ik ook hier niet precies waarom. Het enige wat ik wist was dat ik naar de Prambanan en Borobudur moest. Dus.. ik had voor de zekerheid maar vier nachten geboekt in Yogyakarta. En ik kan je als tip mee geven: Ben je in de buurt, ga dan zeker even langs Yogyakarta!

Ik kwam vanuit Bandung lekker laat aan met de trein. Weer een mooie rit, ten minste toen het nog licht was! Om half één ’s nachts stond ik op het station. Zie dan nog maar eens naar je hostel te komen! Makkie. Het staat er nog steeds vol met taxichauffeurs. Ook zag ik twee andere backpackers. Ik heb hen gevraagd waar ze naar toe moesten, een ander hotel. Maar toch gevraagd of ze een taxi wilden delen, het zat immers in de buurt. En omdat het nacht is durven de taxichauffeurs extra hoge prijzen te rekenen. Eerst wilden ze ons voor 100.000 rupiah weg brengen. Maar dat pikte ik niet. Het is maar €7, gedeeld door 3 is niet veel. Maar toch. Ook al is het niet duur, je wilt niet afgezet worden, ten minste niet qua geld, ik wil wel afgezet worden bij mijn hostel. Dus uiteindelijk voor elkaar gekregen dat ze het voor 80.000 rupiah wilden doen. Rare koers. Dus midden in de nacht naar mijn hostel gebracht voor €2. Niet verkeerd.

Ik had op aanraden van de Nederlanders in Bandung het hostel Good Karma in Yogyakarta geboekt. Hij was helemaal goedgekeurd! Sowieso kon ik er om één uur ’s nachts inchecken. Was wel leuk. Ik kwam binnen. Keek even rond, was een klein tuintje. Daarna verder rondkijken bij de receptie. Niemand. Ik keek nog een keer goed bij de receptie, lag een jongen te slapen op een dun matrasje. ‘Hello… Good evening…..’ Toen werd ‘ie wakker en heeft hij mij alles laten zien. Nog even naar huis gebeld. Ideale tijd om half 2 ’s nachts. Dan is het thuis half acht ’s avonds. De volgende dag had ik vrij genomen. Ja, dat kan, reizen en een dag vrij nemen. Gewoon helemaal niets doen. ’s Ochtends kreeg ik mijn ontbijt:

Een piña colada pancake met vers fruit. Nomnomnom! Na een paar uur niets doen besloot ik maar eens te gaan lunchen. Blijkbaar hebben ze in Yogyakarta veel Nederlandse invloeden:

Daarna ben ik nog rustig doorgegaan met niets doen. Het beviel me wel. ’s Avonds uit eten gegaan met een meisje uit Singapore. Op de terugweg liep ik langs een restaurant en zag ik ineens twee bekenden zitten. De reisleidster en iemand van de groepsreis in Sumatra! Dat werd dus een gezellige avond, nog een drankje gedaan en gepoold.
De volgende dag stond mijn wekker om 4.15. Om 4.45 werd in namelijk opgehaald voor de Borobudur en de Prambanan. Het was zo vroeg om de drukte voor te zijn. Natuurlijk zaten er weer Nederlanders in het busje. We zijn eerst naar de Borobudur gereden. Ik had veel geluk, op vertoon van je studentenkaart heb je 50% korting. Nu ben ik wel geen student meer, maar vlak voor mijn diplomering heb ik nog een international studentcard aangevraagd. Is heel handig in dit soort gevallen. Al zijn ze wel best streng. Je moet een geldigheidsdatum op je kaart hebben en anders moet je inloggen je account van je opleiding. Als je de korting niet hebt is het bezoeken van de Borobudur en de Prambanan best een duur geintje. Dan ben je voor alles bij elkaar zo €40 kwijt.

De Borobudur

De Borobudur is een boeddhistische tempel. Hij is heel mooi, echt pompeus. Hij staat op een heuvel. Op de heuvel zijn zijn plateaus waar grote klokken staan met daarin een Boeddha. Ook staan er onder aan die heuvel minstens drie schoolklassen met kinderen klaar om je te vragen of je een interview met ze wilt doen en of je met ze op de foto mag. Dus voor dat je die mooie klokken kunt zien moet zesentwintig kinderen opzij duwen. Of een uur het geduld hebben en het iedereen naar zijn zin maken. Ik heb ze allemaal gezegd dat ik eerst naar boven wilde. Op de terugweg heel snel langs de meute gerend. Goed vanaf gekomen. Wat zeker de moeite waard is, is om naar het uitzichtpunt te lopen. Het is een stukje klimmen, maar het resultaat is een heel mooi zicht op de Borobudur.

De Prambanan

Na de Borobudur doorgereden naar de Prambanan. Een hindoeïstische tempel. Zeker ook de moeite waard om te bezoeken. Het zin verschillende losse tempels, goot en klein. In verschillende kun je in en zie je een hindoeïstisch standbeeld. 

Op de terugweg liep ik samen met een andere achter een Aziatische vrouw. Ze was al bezig om een selfie te maken maar de selfiestick ging langzaamaan omhoog, net zo ver totdat wij in beeld waren en ze foto’s van ons kon maken. Toen ze zag dat ik het door had kwam er een raar lachje uit. Prima als je op de foto wilt, maar vraag het. Vraag het vriendelijk! En accepteer het asjeblieft ook als je de 83ste in de rij ben en we een keer ‘Nee, nu niet’ zeggen. Ook heb ik eerder al meegemaakt dat ze foto’s van ons maakten terwijl we in het zwembad zaten. Zo asociaal. Voor mij was de Borobudur indrukwekkender dan de Prambanan.

Bij aankomst terug in het hostel was er een nieuwe gast, natuurlijk een Nederlander. ’s Avonds uit eten geweest bij Milas, een lekker vegetarisch restaurant, ook een leuke sfeer, je kunt in je eigen hutje zitten!

Morgen meer over Yogyakarta!

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!