Blog, zwembad en ziekenhuis

Zoals je kunt zien heb ik gisteren drastische veranderingen aangebracht aan mijn blog. Deze verandering betekent dat er bij ieder artikel een foto moet, anders ziet de voorpagina er niet meer zo mooi uit. Blijft toch lasting om de blog helemaal naar eigen smaak in te richten. Doordat het een gratis website is, heb ik minder mogelijkheden. Ook doe ik heel erg mijn best om regelmaat te brengen in de dagen en tijden dat ik een artikel online zet. Het beste lukt dat als ik vooruit ga werken. Maar daar ben ik dan niet zo heel goed in. Als het erop aan komt ben ik heel goed in uitstellen. Maar misschien ga ik komende tijd nog wel wat meer veranderen aan mijn blog, het moet helemaal perfect worden! Ik heb namelijk al gezien dat mijn blog soms problemen geeft met de weergave van mijn voorpagina, met name op de tablet en telefoon. Ook snap ik het kaartje niet wat nu onderaan mijn blog staat. Ik geloof dat er maar een beperkt aantal mensen naar kunnen kijken en daarna plaats hij een foutmelding. Daar ga ik nog mee aan het werk.

Gisteren had ik mijn uitje van de week. We zijn gewoon met z’n tweeen naar het zwembad. Het was bij een beach resort een dorp verderop. Het zag er allemaal heel mooi uit, het lag langs een rivier. Ze hadden nog een bootje, maar Evelyn durfde niet de boot in en ik wilde niet alleen. Heb niet echt iets gemist geloof ik. Goed mijn benen ingesmeerd en maar eens liggen zonnebaden. Heb ik nog niet veel echt in de zon gelegen. Nu dus wel. Lekker gegeten, goed mangodrankje erbij. Nog even in het zwembad gedobberd. En lekker veel gelezen.

De laatste tijd begin ik toch wel steeds vaker te denken aan dingen die ik mis in Nederland. Geen heimwee, maar gewoon missen. Ik heb een soort natuurlijk gevoel dat ik weer eens moet afspreken met vriendinnen. Maar ja dat gaat niet echt makkelijk, wel natuurlijk via Skype en FaceTime, maar niet in real life. Ook gaan er nu weer allemaal leuke tv programma’s starten die ik niet terug kan kijken. Vanuit het buitenland zijn veel programma’s beschermd, bijvoorbeeld bij NPO en RTL gemist. Ook qua eten. Soms heb ik gewoon zwaar behoefte aan een lekkere bruine boterham met kaas. Of gewoon zelf mijn eten klaar maken en zelf bepalen wat er allemaal door gaat. Zoals even een hartige taart bakken. Of een appeltaart. Met slagroom. Lekker in mijn eigen bed kruipen. En onder een dekbed liggen, zonder in het zweet te drijven. Het zeiken over het weer. Het feit dat er alweer pepernoten in de winkel liggen. Maar ik heb lekker pech. Gewoon wachten tot volgend jaar. Nu even genieten van het feit dat ik lekker aan de andere kant van de wereld zit!

Ik ben afgelopen week ook bij het ziekenhuis geweest hier in San Jose. Ik ben bij de hoofdverpleegkundige geweest en bij het hoofd van alle hoofdfuncties. Ze hebben even naar mijn diploma en naar mijn cijferlijst gekeken. Alles is in het Nederlands. Maar ze keurden het goed. Ik begin maandag op de delivery room oftewel de verloskunde. Ik blijf in totaal 6 weken in het ziekenhuis en als ik naar een andere afdeling wil, dan kan ik dat gewoon aangeven. Ik ga zo op pad om nieuwe slippers te halen. Ik moet voor de hygiene op slippers in de delivery room lopen, die ik niet buiten mag gebruiken. Niet verkeerd, wordt er gelukkig nog wel aan hygiene gedacht. Ik ben heel erg benieuwd of er in dit ziekenhuis grote verschillen zijn in vergelijking met het ziekenhuis in Sibalom.

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!