Emergency Room#2

• Datum: 3 oktober 2016
• Tijd: 9.15
• Dag 4 op de ER

Ik was vanochtend laat. Ten eerste had ik mijn wekker uitgezet en had me nog een keer omgedraaid. Veel te laat wakker geworden. Ik was uiteindelijk nog enigszins op tijd vertrokken, maar er was geen tricycle die me mee wilde nemen. Ik heb denk ik tien minuten langs de weg gestaan, minstens 15 tricycles langs zien komen, maar ze wilden me niet hebben. Ik was 8.10 in het ziekenhuis. 

Veel andere verpleegkundigen, vergeleken met vorige week. Dus dat betekende een nieuw vragenuurtje. Daarna koffie gedronken. Om 9.00 geprobeerd om een infuus in te brengen. Twee keer geprobeerd, maar het wilde niet. Ik zat er twee keer naast. Gelukkig wordt hier wel een nieuwe naald gepakt, in plaats van dat dezelfde wordt doorgespoeld en hergebruikt wordt.

11.30 Ik heb nog twee keer een infuus geplaatst. De eerste keer ging goed en de tweede keer ging niet goed. Ik raak er gefrustreerd van. Ik wil het gewoon goed kunnen. Wel heb ik nog een zwangere patiënt opgenomen. Met hulp. 

13.30 Ik heb ook echt geen keuze. Een aantal van het personeel is naar de Jollibee, de McDonalds van de Filipijnen, gegaan om hun lunch te eten. En ze hadden voor mij palabok en crispy chicken meegenomen. Met aardappelpuree en 7up. Palabok zijn noedels met een sausje, garnaaltjes, varkensvlees en ei. En die crispy chicken is een stuk kip met botjes in een krokant jasje. Ik heb er echt niet om gevraagd. Ze hebben het gewoon voor mijn neus gezet. Ik heb alles zo goed als op gegeten. En nu voel ik allemaal boeren op komen. Ik drink nooit iets met prik. Houd ik helemaal niet van! En iedereen vragen of ik het lekker vind. Het is ook lekker, maar zo veel! 

14.00 De rest van de tijd ben ik wattenbolletjes aan het rollen. Tot aan het einde van mijn dienst.

• Datum: 4 oktober 2016
• Tijd: 8.00
• Dag 5 op de ER

Vandaag weer wat proactiever opstellen. Anders wordt het weer een dag wattenbolletjes rollen en daarvoor ben ik niet helemaal naar de Filipijnen afgereisd.

9.00 Net een blaaskatheterisatie gedaan. Gaat nog steeds niet op de manier zoals ik geleerd heb. Ik heb gevraagd of ze een protocol hebben. Nee. Ik heb ze verteld over het controleren van het ballonnetje. Ze vertelden dat ze hier zachtjes aan de katheter om te controleren of hij goed vast zit. Toch blijf je het gevaar dan hebben dat je hem eruit trekt.

9.40 Net bijna een heel artikel geschreven. Daarna gekeken bij het inbrengen van een infuus bij een meisje van ongeveer 5. Ze was heel rustig. Ik houd niet van schreeuwende kinderen. Deze was wel heel lief. 

11.00 Vind ik grappig. Net een jochie van een jaar of 7 in bedwang gehouden. Hij schreeuwde alles bij elkaar. Ik mocht de benen goed vasthouden, zodat hij niet zou gaan schoppen. Ik dacht er nog even over na om er gewoon bovenop te gaan zitten. Infuus zit erin en hij is inmiddels een beetje afgekoeld.

12.30 Als verpleegkundige verdien je hier blijkbaar niet genoeg. Er zijn hier veel dingen in omloop. Regelmatig komen hier folders voorbij met de allernieuwste mode. Ook zakjes met een heleboel lippenstiften. Weer verder met wattenbolletjes rollen.

13.30 Ik ben al heel wat wattenbolletjes verder. Ze zeggen al dat ik een expert wordt. Is leuk, maar het is nou niet een echte verpleegtechnische vaardigheid.

14.30 Net een hoofdwond dicht gehecht zien worden. Het was een glaswond. Wel daardoor een vrij nette snijwond. 

15.30 Zojuist een zwangere patiënt opgenomen. Heel vaak geprobeerd de bloeddruk te meten. Ik dacht dat ik het niet meer kon, uiteindelijk bleek de bloeddrukmeter kapot te zijn. De ontsluiting gemeten. Infuus geplaatst. Dopje zat los. Overal bloed. Maar verder ging het wel volgens plan! Daarna nog het dossier verder ingevuld. De patiënt kon direct door naar de DR.

16.00 Mee uit eten gevraagd. Ze vroegen of ik al wel eens eerder batchoy had gegeten. Weet ik veel. Ik heb al zo veel geproefd en gezien. Nou dan moest ik maar mee om het te proeven. Ik ben met iedereen van de dagdienst meegegaan naar Paul and Davids. En heb daar noedelsoep gegeten, hij was heel lekker. Ik had nog 26 keer aangeboden om zelf mij eten te betalen, maar dat mocht niet. Ik vond het echt leuk om met hun mee te gaan! Ik heb nog verteld over mijn blog. Ze vroegen zich allemaal af over wie ik allemaal schreef. Over hun allemaal! Hier zijn ze: 

Het valt trouwens op dat het alleen maar jonge verpleegkundigen zijn. Ze zijn allemaal van plan om naar 2 of 3 jaar naar het buitenland te vertrekken om meer geld te verdienen. De meeste kans op werk is in het Midden-Oosten. 

• Datum: 5 oktober 2016
• Tijd: 12.00
• Dag 6 op de ER

Er was niets te doen. De hele ochtend wattenbolletjes rollen. Rond 11.00 ben ik naar de delivery room gegaan. Kijken of er nog wat te beleven was. Geen patiënten, maar ik was wel een uur van mijn tijd kwijt. De hele tijd met de hoofdverpleegkundige van de DR gekletst. Er bleek iemand van het personeel jarig te zijn, dus ik kreeg macaroni en cake. Alweer een maaltijd gekregen. Ik zit nokkievol. Ik kan er echt niets aan doen, ik kan het niet weigeren omdat het al op een bord voor mijn neus stond. Wel lief!

Toen ik terug kwam mocht ik weer een infuus plaatsen, deze patiënt was al was ouder en de aderen lager behoorlijk verstopt. Een collega heeft het uit eindelijk toch maar gedaan.

Nog een infuus proberen te plaatsen. Mislukt.

Moest nog even terug naar de DR. De hoofdverpleegkundige is er volgende week niet. Ze is alvast een certificaat aan het fiksen! Chill.

14.45 Het is allemaal wel leuk en aardig dat ze me beloven dat ik nog veel meer infusen mag plaatsen, maar laat het me dan ook doen. Ik vind het moeilijk om me op te dringen. Ik ga niet zomaar tussen een verpleegkundige en een patiënt instaan. Ook ga soms de gordijnen dicht bij een bed. Dan ga ik er ook niet achter kijken. Ik heb al een paar keer bij een verpleegkundige aangegeven wat ik graag wil. En nog zit ik hier uit mijn neus te eten. Het enige wat ik vandaag heb gedaan/gezien zijn twee infusen, waarvan ik er eentje niet heb gedaan en de ander is mislukt. Ik en anderen hebben er niets aan als ik hier de hele dag maar een beetje zit te zitten. 

15.30 Ze hebben gezegd dat ik naar huis mag. Ben weer een beetje afgekoeld, volgende week weer nieuwe kansen. Vast wel dat er dan weer wat leuks gaat gebeuren!

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!