Op naar Indonesië!

Tijd voor een verhaaltje. Ik zit in een hotel in Medan, Sumatra, Indonesië! Vandaag begint de georganiseerde groepsrondreis die ik via Kilroy heb geboekt bij G Adventures. Tijdens de voorbereidingen voor deze reis wist ik dat ik na mijn vrijwilligerswerk een groepsrondreis ergens in Zuidoost Azië wilde doen. Puur voor wat houvast. Dat ik niet mezelf in het diepe zou hoeven te gooien. Ik ben bij Kilroy langs geweest. Dit is een reisbureau gericht op jongeren en lange verre reizen. Daar pas ik wel redelijk bij. Ik wist nog niet waar ik deze groepsrondreis wilde doen. Uiteindelijk besloten dat Sumatra wel een goede plek was, omdat dit toch een plek is waar je niet zo heel gemakkelijk alleen gaat reizen, het is vooral gericht op natuur en minder op cultuur. Ook kwam dit goed uit in verband met het regenseizoen. Ik wilde immers eind oktober starten en eind november begint in Indonesie het regenseizoen, dus die kan ik dan mooi omzeilen. Ik heb immers al genoeg regen in de Filipijnen gezien. Ook heb ik bij Kilroy mijn vluchten geboekt, naar Manila, van Manila naar Medan en van Bangkok naar huis.


Afgelopen dagen heb ik alleen maar gereisd. Ik ben donderdag van El Nido naar Puerto Princesa gereden. Met een van, klein busje. De wegen op El Nido zijn lekker bochtig, de busjes zijn prima, maar lekker slapen lukt niet, iets anders kun je ook niet doen want dan wordt je misselijk. De rit duurt ongeveer vijf uur. Het is prima te doen, maar het wordt een stuk vervelender als er een Filipijnse naast je zit die OF de hele tijd vies zit te smakken OF continu aan het boeren is. Nee, daar werd ik niet vrolijk van. Aangekomen in Puerto Princesa wilde de chauffeur mij niet naar mijn hostel brengen, terwijl ik daar wel voor heb betaald. Even hem duidelijk gemaakt dat hij dat maar wel moet doen. Na een telefoontje met zijn baas heeft hij me op de juiste plaats afgezet. Ik sliep deze nacht in Dallas Hostel. Simpel, goede sanitaire voorzieningen, gratis koffie en thee, €6 per nacht. Ze proberen het wel, maar er mist iets in de sfeer. De volgende dag had ik een vlucht van Puerto Princesa naar Manila. Ging allemaal wel volgens plan. Airaisa had en beetje vertraging, maar dat is te verwachten. Het is een vliegtuigje dat de hele dag op en neer gaat van en naar Manila, als het ergens één keer vertraging oploopt is het hele schema in de war en gaan alle vluchten niet meer volgens schema. Daar moet je gewoon rekeningen mee houden als je dit soort vluchten boekt. 

In Manila had ik op aanraden van Selina, de Duitse die in in El Nido had ontmoet, geboekt in het Stone House Hotel. Het is een hotel met gedeelde kamers. Echt geen hostel, maar wel stapelbedden. Inclusief ontbijt, €9, prima om te overnachten in Manila. Als je in Manila naar je hotel wilt vanaf het vliegveld moet je even opletten. Vrij dicht bij de uitgang is er een rij waar je kan wachten op een officiële gemeterde taxi. Als je hier duidelijk naar vraagt zal je het snel vinden. Luister niet naar mannetjes die vragen of je een taxi nodig hebt, die vragen namelijk minstens vijf keer zo veel. Met een gemeterde taxi kost je rit ongeveer €2-3. Het is allemaal zo moeilijk nog niet.De volgende dag moest ik veel te vroeg opstaan. De wekker ging om 5 uur, maar mijn vlucht was om 7.50. Eenmaal bij de bagagedrop vroegen ze om mijn vlucht vanuit Indonesië het land uit. Die had ik nog niet geboekt. Geen zin, geen tijd en zolang ik niets boek staat niets vast. Ik mag een maand in Indonesië verblijven van het visum wat ik krijg. Dus ik heb snel nog een ticket geboekt, want die wilde ik graag hebben. Eind november naar Singapore. Dus ik naar de gate, moest ik nog even wachten. Ik mijn nieuwe ticket controleren: heb ik mijn ticket geboekt op 26 december. Tweede kerstdag! Stom, stom, stom, stom…. later nog naar ticket een maand eerder gekeken, zijn een stuk goedkoper. Maar komende dagen maar even kijken hoe ik dit kan oplossen. Bij de incheckbalie letten ze dus ook niet goed op de datum.

Maar wel mooi naar Kuala Lumpur gevlogen. Met Malaysia Airlines. Ongeveer 3,5 uur. Ik kreeg nog een maaltijd. Als je meer vliegt merk je wel duidelijk verschil tussen de prijsvechters en de degelijke vliegmaatschappijen. Bij Cebu Pacific en Airasia, de grootse goedkope vliegmaatschappij van de Filipijnen worden er geprobeerd om aan boord nog van alles te verkopen en er is veel meer schreeuwende reclame. De ‘dure’ maatschappijen waar ik mee heb gevlogen, Qatar Airways en Malaysia Airlines doen dat niet en bieden meer comfort. Ik moest op Kuala Lumpur 3 uur wachten, dat heb ik in de Starbucks gedaan. Maar om er iets te kopen heb je wel Maleisische euro’s (ik weet nog steeds niet wat de munteenheid is!) nodig. Waarschijnlijk kom ik hier nog terug, dus die Maleisische euro’s komen no wel van pas. Ik had nog wat Filipijnse peso’s over, die heb ik omgewisseld. Om 15.00 ging mijn vlucht naar Medan. Dit was maar een uurtje. Maar bij Malaysia Airways willen ze je alsnog graag pinda’s en ijsjes geven. Er was duidelijk maar weinig tijd want de stewardessen renden zowat door het gangpad heen. Maar wel lief. 

Eenmaal in Medan was in blij. Ik had ondanks de verkeerde vluchtticket mijn visum gekregen, mijn bagage was oom netjes in Medan gearriveerd en bij de eerste bank die ik probeerde kon ik pinnen. Ik had gelezen dat de airportbus dicht bij mijn hotel stopte, het personeel was heel vriendelijk en stuurde mij direct de juiste bus in. De chauffeur zou mij wel laten weten wanneer ik eruit moest. De bus duurde ongeveer een uur en ik moest heel veel moeite doen om wakker te blijven. Wel ook zoveel mogelijk naar buiten proberen te kijken. Natuurlijk Indonesië een beetje vergelijken met de Filipijnen. Ze rijden hier links, maar niet op een logische manier. Ze rijden wel aan de rechterkant van hun weghelft. En ze halen links in. Ik heb het idee dat het hier minder chaotisch is dan in de Filipijnen. Ik zag als snel dat ze hier ook tricycles hebben. Ik denk dat ze hier dan tuktuk’s heten. Kom ik nog wel achter. Ik heb in Medan in Pemata Inn Hotel geslapen. Gevonden via internet. €5,50 per nacht. Eigen kamer. Gedeelde badkamer. Inclusief simpel ontbijt. Schoon. Door een foutje in de boeking kreeg ik zelfs nog een kamer met airco. 

Vanochtend ben ik met een tricycle naar het starthotel gegaan van mijn groepsrondreis. Ik zit inmiddels in de kamer, er komt later nog een ander bij. Ik ga zo maar eens even iets te eten fiksen en afwachten. Vanavond start het echt. Ben heel benieuwd!

Doordat ik nu aan de groepsreis gezin kan het zijn dat er minder artikelen online komen!
Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!