Sumatra #1: Medan en olifanten!

Ik zit nu in de trein van Jakarta naar Bandung. Maar dat komt later. Ik heb namelijk een week lang niets op mijn blog gezet. Schande! Maar ik had jullie eerder al gewaarschuwd. Ik heb namelijk twee weken rondgereisd op Sumatra. Dit was een georganiseerde groepsreis van G Adventures. Het startte op zondag 29 oktober. In een hotel in Medan, ik was er al ruim op tijd. Ik wist dat ‘ avonds de eerste ontmoeting met de groep zou zijn. Het was druk in het hotel. Er was een congres of zo. Maar toch zag ik op een gegeven moment een paar blanke mensen rondlopen. Twijfelde nog even en liep verder. Uiteindelijk ben ik voor het internet in de lobby gaan zitten, een tafeltje uitgezocht waar ik alles goed kon overzien. Ik denk dat het nog geen kwartier duurde of er kwam iemand naar me toe met de vraag of ik met G Adventures reisde. Zij ook. Zij had er al twee weken opzitten. Het is namelijk een zesweekse reis die onderverdeeld zijn in drie blokken van twee weken, die apart te boeken zijn. Dit was het middelste stuk van de gehele reis. Ze kwam bij me zitten, ik kreeg al veel informatie. De gids is goed, de groep vanuit Maleisië bestaat uit alleen maar Britten. Iedereen ligt nu op bed want iedereen is hartstikke moe van de reis in de ochtend. Al gauw kwamen er nog drie meiden bij zitten. Zij zouden net als ik in Medan starten met de groepsreis. Aan elkaar voorgesteld. Waar komt iedereen vandaan? Hoe ziet je reis eruit? Als snel bleek dat deze groepsreis voor bijna iedereen een onderdeel is van een grotere reis. ’s Avonds om zes uur moesten we met z’n allen in de lobby verzamelen. Ik ben eerst nog weer terug naar mijn hotelkamer gegaan en zag dat hij niet meer leeg was, mijn kamergenootje was iemand uit Alaska. Om zes uur was ik in de lobby, daar de rest van de groep ontmoet. De gids was een roodharige Russische vrouw. De groep bestond uit één koppel en verder allemaal anderen die alleen reizen. Vijf Britten, waaronder het koppel, een meid uit Alaska, twee Duitsers en ik. Acht dames en een man, lekker kleine groep. Wel alleen maar Engels praten(Duits kan ik nauwelijks en gelukkig kunnen de Duitsers wel Engels). Veel informatie gekregen, een uitdraai met wat er per dag gedaan wordt, waar je het beste de was kan laten doen, een lijst met woorden in Bahasa Indonesia en veel handige informatie over hoe de reis gaat verlopen. Daarna met z’n allen gaan eten in een restaurant verderop en elkaar beter leren kennen.

De volgende dag kregen we een rondleiding door de bruisende stad Medan. We zijn naar een grote moskee geweest. Alle meiden moesten een hoofddoek om. Dit was nog door een Nederlander ontworpen, er zijn veel materialen gebruikt uit verre landen, zoals marmer uit Carrara, Italië. De moskee was niet heel groot, maar had toch een capaciteit voor 1000 man. Hierna nog naar het paleis van de sultan geweest. Er is nog steeds een sultan, het verhaal hierachter weet ik niet, maar ik weet wel dat de huidige sultan niet oud is, ergens rond de 17. Hij is op zijn 8ste sultan geworden omdat zijn vader jong is overleden. Het paleis is niet zijn woning, dit is meer een ruimte waar hij kan komen voor belangrijk bezoek. Nee, Medan is niet heel spannend.

Daarom zijn we er maar snel uit gegaan en de bus richting Tangkahan genomen. De rit was leuk. De weg was ooit verhard, nu nog maar deels, veel kuilen in de weg. Onderweg talloze palmolieplantages gezien. We kwamen aan in een simpel maar mooi hotel. Het was ruim opgezet en lang midden in de jungle, maar wel alleen koude douches en geen airconditioning. 

Ik had al iets gelezen over olifanten, we hadden namelijk de mogelijkheid om olifanten te wassen. In Tangkahan hadden ze vroeger olifanten die zwaar werk verrichten. Nu hebben ze nog steeds 10 olifanten, maar tegenwoordig is dit alleen nog voor de toeristen. Ze leven dus volledig in gevangenschap. Dagelijks kunnen er toeristen komen om de olifanten te wassen. Net als ik. We waren met z’n drieën van de groep die het wilde doen. We moesten een stukje wandelen, naar een rivier. Toen we daar aankwamen stonden de olifanten al klaar. Er waren twee kleine olifantjes en een boel volwassen olifanten. Eerst werden ze allemaal het water ingestuurd. De kleintjes huppelde zowat, terwijl die al flink wat wegen. We kregen allemaal een borstel en konden beginnen met schrobben. O ja, ik heb ook olifantenlullenleer gezien. De mannetjes bezitten heel wat olifantenlullenleer. Ik heb eerst een grotere olifant gewassen en toen ben ik naar ene kleintje gegaan, super schattig! De huid is heel dik, ook hebben ze nog best wel wat haren. Behoorlijk ruwe huid. We konden als we wilden nog een douche krijgen, ik had geen zin in natte kleren. Dit was namelijk een douche van de olifant, vanuit de slurf. Ik heb een kus gekregen van een olifant!

Hierna gingen een aantal olifanten weg, samen met de kleine olifantjes. Ondertussen kregen wij een zak met bananen en cassave om aan de overgebleven olifanten te voeren. Ineens kwam een olifantje tegen mij aan staan en probeerde mijn zijn slurf mijn zak leeg te roven. Potverdorie. Hij jatte gewoon al het eten weg! Eerst schrok ik, maar het was stiekem keigrappig! Aan het eind konden we nog op de foto met de olifanten en daarna lieten ze alle olifanten een buiging maken voor ons.

Daarna terug naar het hotel om met de anderen te eten! Vervolg komt snel!

Liefs,

Iris

Stel gerust je vragen bij de reacties!